برای دوستی که سالها بود می شناختمش و دست تقدیر ما را چنان از هم دور ساخت که امسال حتی تولدش را تبریک نگفتم. او رفته ، از دیده نه از دل.
امیدوارم هرکجا که هست خوشبخت و سعادتمند باشد.
...
من گمان مي كردم
دوستي همچون
سروي سرسبز ،
چهار فصلش
همه آراستگي هست
.
من چه مي
دانستم ،
هيبت باد
زمستاني هست
.
من چه مي
دانستم ،
سبزه مي
پژمرد از بي آبي ،
سبزه يخ مي
زند از سردي دي
.
من چه مي
دانستم ،
دل هر كس دل
نيست ،
قلب ها ، ز
آهن و سنگ،
قلب ها ، بي
خبر از عاطفه اند ...
حمید مصدق
من شاخه ای پاییزی ام هرگز فراموشم مکن
گر چه زمین می ریزی ام هرگز فراموشم مکن
بعد از قسم بر حرمت و پاکی خیلی چیزها
سوگند بر ناچیزی ام هرگز فراموشم مکن
یک جو محبت می دهی صد خوشه گندم میدهم
من فصل حاصلخیزی ام هرگز فراموشم مکن
پشت نقاب خنده ای بیهوده پنهانم مکن
من لحن غم انگیزی ام هرگز فراموشم مکن
من هر چه مولانا شدم او شمس تبریزم نشد
ای شمس ناتبریزی ام هرگز فراموشم مکن
رزیتا نعمتی
...
لحظه ای با من باش تا به باغ چشم تو پنجره ای باز کنم
از تــــو شعر و قصه و تـــــــرانه ای ساز کنـــــــــــــــــــــم
...
لحظه ای با من باش ...
ترانه از مهین آبادانی
انا لله و انا علیه راجعون
با خبر شدیم حضرت آیت الله محمد تقی بهجت به جهان باقی سفر کردند درگذشت این عالم فرزانه ، عارف بزرگ و مرجع بزرگوار تشیع به همه ی شیعیان تسلیت باد.
در زیر به مطلبی که برگرفته از سایت آیت الله بهجت است اشاره می کنیم و برای شادی روحشان صلوات همراه با فاتحه نثار می کنیم :
ما مثل طايفه و گروهى هستيم كه رييس خود را حبس(1) نموده است و در بلايا، خود تصميم جنگ و يا صلح را اتّخاذ مى كند! خودمان كرده ايم و اجازه نمى دهيم بيايد قضايا را حلّ كند، 
با اين كه مى دانيم اگر بيايد مى تواند مشكلات را حلّ كند، ولى باز او را محبوس كرده ايم!
بنابراين، اگر ميليون ها نفر هم با او موافق باشند، او مثل شخص وحيد و تنها است كه هيچ ناصر و مُعين و يار و ياورى ندارد! زيرا
ما در بيدارى درست به وظيفه ى خود عمل نمى كنيم، با اين حال منتظر هستيم
كه بيدار شويم و تهجّد به جا آوريم. اگر توفيق شامل حال انسان گردد، از
خواب بيدار مى شود و مشغول تهجّد مى گردد؛ ولى اگر توفيق نباشد، چنان چه
بيدار هم بشود، از آن ها بهره نمى برد.
آقايى كه زياد به مسجد جمكران مى رود، مى گفت: آقا(2) را در مسجد جمكران ديدم، به من فرمود: به دل سوختگان ما بگو براى ما دعا كنند، و يك مرتبه از نظرم غائب شد، نه اين كه راه برود و كم كم از نظرم غائب شود!
همين آقا هفته ى قبل از آن هم، حضرت را در خواب ديده بود. ولى افسوس كه
همه براى برآورده شدن حاجت شخصى خود به مسجد جمكران مى روند، و نمى دانند
كه خود آن حضرت چه التماس دعايى از آن ها دارد كه براى تعجيل فَرَج او دعا
كنند! چنان كه به آن آقا(3) فرموده بود: اين ها كه به اين جا آمده اند،
دوستان خوب ما هستند، و هر كدام حاجتى دارند: خانه، زن، فرزند، مال، اداى
دين؛ ولى هيچ كس در فكر من نيست!
آرى، او هزار سال است كه زندانى است، لذا هر كس كه
براى حاجتى به مكان مقدّسى مانند مسجد جمكران مى رود، بايد كه اعظم حاجت
نزد آن واسطه ى فيض، يعنى فَرَج خود آن حضرت را از خدا بخواهد.
خدا مى داند در دفتر امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ جزو چه
كسانى هستيم؟! كسى كه اعمال بندگان در هر هفته دو روز (روز دوشنبه و
پنجشنبه) به او عرضه مى شود. همين قدر مى دانيم آن طورى كه بايد باشيم،
نيستيم.
1. زندانى.
2. حضرت غائب ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ .
3. شيخ ابراهيم حايرى ـ رحمه اللّه ـ در حال اعتكاف در مسجد كوفه.
برای "معراج عزیز" و همه ی کسانی که امسال دیگر در کنار ما نیستند.
ماییم و هفت سینی که امسال
شش سین دارد!
چرا که سبزی حضور تو ،
در خانه نیست!!!
